Jedność i małżeństwo Drukuj Email
Autor: Kazimierz i Ludmiła Sosulscy   
piątek, 21 lutego 2020 13:55

Dotychczas przyglądaliśmy się takim aspektom małżeństwa jak wzajemne zaufanie i wierność. Zastanawialiśmy się też nad znaczeniem wytrwałości i pokory. Teraz chcemy zwrócić uwagę na sprawę fundamentalną – jedność, a potem zająć się kolejno: konfliktem, przebaczeniem i porozumieniem.

Jedność jako zasada

Już na samym początku Biblii, w opowieści o stworzeniu człowieka, pojawia się pojęcie jedności jako istotnego czynnika konkretnego bytu. Opis stworzenia Ewy kończy się zdaniem: „Dlatego mężczyzna opuści swego ojca i matkę i połączy się ze swą żoną i będą jednym ciałem” (Rodzaju 2,24 BE).

Wyrażenie „dlatego” nawiązuje do faktu, że wcześniej Ewa została wzięta z Adama, Bóg ją ukształtował z jego „żebra”. Tak więc opuszczając rodziców, zakładając własną rodzinę, mężczyzna wraz z poślubioną sobie kobietą tworzą „jedno ciało”. Wyrażenie to obrazuje duchową i fizyczną jedność małżonków. To też podkreśla okrzyk Adama: „Ta dopiero jest kością z kości moich i ciałem z ciała mojego. Będzie się nazywała mężatką, gdyż z męża została wzięta” (Rodzaju 2,23 BW).

Obraz ukształtowania kobiety z żebra mężczyzny ma tłumaczyć naturalne w małżonkach pragnienie stawania się „jednym ciałem”, tworzenia całości przy jednoczesnym pozostawaniu dwojgiem różnych pod wieloma względami osób. To właściwe mężczyźnie i kobiecie realizowanie naturalnego pragnienia jest jakby nieustanną grą „na cztery ręce”. Przy tym każde małżeństwo z osobna to zupełnie unikalny byt. Doświadcza małżeńskiej jedności na swój własny niepowtarzalny sposób i z mniejszym lub większym powodzeniem.

Więcej… [Jedność i małżeństwo]
 
Strumienie na pustyni - 21 luty Drukuj Email
Autor: L.B.Cowman   
piątek, 21 lutego 2020 00:00

„Poddaj się Panu, a oczekuj Go” Ps. 37. 7 (B.G).

Być może długo i często modliłeś się o coś, z nadzieją oczekując odpowiedzi, jednak ciągle nie widzisz żadnych rezultatów.

Czy zmęczyłeś się, nic nie oglądając? A może wpadłeś w rozpacz? Może oczekiwałeś Pana na niewłaściwej drodze, albo znajdujesz się nie w tym miejscu, gdzie On mógłby ciebie spotkać. Apostoł Paweł mówi: „Oczekujemy z cierpliwością” (Rz. 8, 25).

Cierpliwość wybawia nas z wszelkiego niepokoju. Pan powiedział w swoim Słowie, że przyjdzie, a Jego obietnica równa się Jego obecności. Cierpliwość ociera łzy. Czemu poddajesz się smutkowi i upadasz na duchu? On lepiej od ciebie zna twoje potrzeby, a odwleka tylko dlatego, aby bardziej być uwielbionym we wszystkich twoich przeżyciach. Cierpliwość daje człowiekowi możliwość wyzbycia się wszelkich własnych zasług. Pan żąda od nas, abyśmy „wierzyli” (Jana 6, 29), a gdy uwierzysz to wiesz, że wszystko ułoży się pomyślnie. Cierpliwość hamuje zachcianki.

Więcej… [Strumienie na pustyni - 21 luty]
 
O uwielbieniu Drukuj Email
Autor: Piotr Karel   
czwartek, 20 lutego 2020 01:00

 
Strumienie na pustyni - 20 luty Drukuj Email
Autor: L.B.Cowman   
czwartek, 20 lutego 2020 00:00

...Nic niemożliwego dla was nie będzie! Mt. 17, 20

Wszystkim szczerze pragnącym ufać mocy Bożej, mogącej ochronić od zła i dać zwycięstwo nad grzechem, dana jest możliwość żyć takim życiem, w którym wszystkie obietnice Boże, jakie powinniśmy przyjmować dosłownie, rzeczywiście okażą się prawdziwe. Codziennie możemy składać na Pana wszystkie swoje troski. Kiedy to uczynimy, będziemy cieszyć się głębokim wewnętrznym pokojem. Możemy oczyszczać nasze myśli oraz we wszystkim widzieć wolę Bożą i przyjmować ją nie ze wzdychaniem, lecz ze śpiewem.

Więcej… [Strumienie na pustyni - 20 luty]
 
Kazanie na Górze - cz.12 Drukuj Email
Autor: Biernacki Marian   
czwartek, 20 lutego 2020 00:00

 
Strumienie na pustyni - 19 luty Drukuj Email
Autor: L.B.Cowman   
środa, 19 lutego 2020 00:00

„Każdą latorośl, która... wydaje owoc, oczyszcza, aby wydawała obfitszy owoc” (Jan 15,2)

Pewna wierząca osoba była tak dręczona wieloma utrapieniami, że zdawało się, iż specjalnie ją obrały sobie za cel. Przechodząc pewnego pięknego, jesiennego dnia obok winnicy, zdziwiła się jej niechlujnym wyglądem. Krzewy były pokryte bujnymi liśćmi, lecz wokół rosły chwasty i zdeptana trawa, dzięki czemu cały zakątek miał smutny, zaniedbany wygląd. Gdy tak stała w zadumie, Niebiański Gospodarz szepnął jej cudowne słowo, którym podzieliła się z nami: „Dziecię umiłowane, zdumiewasz się nad mnóstwem utrapień zesłanych ci w życiu? Spójrz na tę winnicę i przyjmij przestrogę. Ogrodnik przestaje oczyszczać, podcinać, przekopywać ziemię i zbierać z winnego krzewu dojrzałe owoce tylko wtedy, kiedy już niczego więcej od niego nie oczekuje, z powodu zimnej pory roku. Winnica pozostawiana jest samej sobie, gdyż czas przynoszenia owocu minął i dalsza praca nad nią byłaby stratą czasu. Stan wolny od cierpień równa się stanowi bezużytecznego istnienia. Czy życzysz sobie, abym Ja przestał oczyszczać ciebie?” I pocieszone serce zawołało: „Nie!”.


Latorośl przynoszącą owoce dotknie nóż,

By mogła tym obfitszy przynosić owoc już;

I prawie każdą gałąź dosięgnie srogi cios –

I tę najozdobniejszą podobny spotka los!

Więcej… [Strumienie na pustyni - 19 luty]
 
Silniejsi Drukuj Email
Autor: Fundacja Głos Ewangelii   
wtorek, 18 lutego 2020 00:00

 
Gdy będziecie mnie szukać całym sercem Drukuj Email
Autor: Zwiahel Dariusz   
poniedziałek, 17 lutego 2020 00:00

Zapraszamy do wysłuchania kazania pt. "Gdy będziecie mnie szukać całym sercem" wygłoszonego przez br. Dariusza Zwiahela podczas nabożeństwa  w dniu 16.02.2020 r. w Zborze KZ w Bytomiu Odrzańskim.

Można je odsłuchać również bezpośrednio ze strony naszego radia.

Słuchaj 

Uwaga! Przepraszamy za pojawiające się w tle kazania zakłócenia dźwiękowe.

 
05.Miejsce kazania w nabożeństwie Drukuj Email
Autor: Herbert M. Carson   
sobota, 15 lutego 2020 18:00

W pewnych kręgach dają się zauważyć skłonności do czynienia różnicy między oddawaniem czci Bogu, a głoszeniem Słowa.

Nabożeństwo ma się odbywać „w duchu i w prawdzie”. Jest ukierunkowane na prawdziwego Boga i odbywa się w sposób przez Niego określony. Oznacza to, że istotnym impulsem do właściwego nabożeństwa jest także zwiastowanie Słowa.

Bez zwiastowania, nabożeństwo może przekształcić się w zwykłą liturgiczną procedurę albo może się stać doskonale zinstrumentalizowaną metodą wyzwalania emocji prowadzoną przez konferansjera doskonale zapoznanego z metodami doprowadzania ludzi do odpowiedniego stanu.

Kazanie ma podstawowe znaczenie, jeśli nasze nabożeństwo ma być zrównoważone, żywe i dobre pod względem informacyjnym.


Zapraszamy do lektury piątego rozdziału książki Herberta M. Carsona „O nabożeństwie chrześcijańskim” pt. "Miejsce kazania w nabożeństwie".

 
100% z nabożeństwa Drukuj Email
Autor: Sochacki Paweł   
sobota, 15 lutego 2020 16:41

 
03.Trynitarna struktura nabożeństwa Drukuj Email
Autor: Herbert M. Carson   
sobota, 15 lutego 2020 00:00

Nabożeństwo chrześcijańskie osadzone jest na dwóch prawdach: Bóg jest jeden, ale jednocześnie mamy do czynienia z Bogiem Trójjedynym.

• Ojciec jest naszym celem. Sam Jezus przedstawił siebie jako Drzwi, jako Światłość i jako Drogę. Miało to zawsze na celu kierowanie ludzi do Ojca: „Ja jestem droga i prawda i życie; nikt ni przychodzi do Ojca tylko przeze mnie” (J 14,6).

• Jezus jest naszym pośrednikiem. On jest autoryzowanym Pośrednikiem Boga i tylko na podstawie Jego dzieła mamy śmiałość przystępowania do Ojca. Jezus musi być ośrodkiem wszelkiego naszego nabożeństwa. Oznacza to, że wielkie prawdy o Nim i Jego dzieło – będą treścią naszego nabożeństwa. Jego wieczne synostwo, Jego ucieleśnienie, jego pojednawcza ofiara, Jego zmartwychwstanie, Jego wniebowstąpienie, jego powtórne przyjście – oto stałe tematy pobudzające do oddawania chwały i podstawa naszych modlitw. Nabożeństwo powinno koncentrować się na Nim, ponieważ widzimy Go w całej wspaniałości Jego funkcji Orędownika w niebie. Uwielbiamy Jego imię, ponieważ prowadzi nas do obecności Ojca.

• Duch Święty jest naszym pomocnikiem. Nie moglibyśmy nawet rozpocząć nabożeństwa bez udziału Ducha Świętego. To On porusza dusze wszczepiając życie od Boga. Daje światło naszemu pojmowaniu prawdy Słowa Bożego. Bada sumienia i przekonuje nas o grzechach. Odsłania chwałę Chrystusa –Zbawiciela. Porusza wolę i uzdalnia nas i do pokuty, i do wiary. Daje pewność, że naprawdę przeszliśmy „ze śmierci do życia”. Podpowiada nam, jak należy się modlić. Pobudza do oddawania chwały. Uczula na oddawanie czci.

Zapraszamy do lektury ( zamieszczonego w dziale Czytelnia - Chrześcijańskie nabożeństwo)  trzeciego rozdziału książki Herberta M. Carsona „Hallelujah! Christian Worship” pt. "Trynitarna struktura nabożeństwa"

 
02.Nowotestamentowy wzorzec nabożeństwa Drukuj Email
Autor: Herbert M. Carson   
piątek, 14 lutego 2020 00:00

Pierwsi chrześcijanie byli Żydami i nadal byli powiązani ze świątynią. Nasilająca się opozycja ze strony żydowskich przywódców i spowodowane tym prześladowania, nie tylko wypędziło chrześcijan z Jeruzalemu, ale w dużym stopniu odstręczyło ich od miejsc zgromadzeń żydowskich.

Pojawienie się w Kościele pogan jeszcze pogłębiło tę izolację, skoro jako nieobrzezani mieli zabroniony wstęp do świątyni.

Upadek Jeruzalemu i zniszczenie świątyni w roku 70 po Chrystusie, stały się – za zrządzeniem Boga – ostatnim krokiem w procesie wytyczenia linii podziału między chrześcijaństwem a judaizmem, co stało się już rzeczywistością.

Pojawił się jeszcze bardziej istotny czynnik, który wpłynął na wyłonienie się nowego wzorca nabożeństwa mającego swój rodowód w Starym Testamencie, ale teraz wzorzec wyraźnie jest już nowy.

Tym nowym czynnikiem było zstąpienie Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy wraz z wygłaszanym w nowy sposób przesłaniem objawienia dzieł Bożych, co uzupełniło to, co rozpoczęli pisarze Starego Testamentu.

Zapraszamy do lektury ( zamieszczonego w dziale Czytelnia - Chrześcijańskie nabożeństwo)  drugiego rozdziału książki Herberta M. Carsona „Hallelujah! Christian Worship” pt. "Nowotestamentowy wzorzec nabożeństwa".

 
Kazanie na Górze - cz.11 Drukuj Email
Autor: Biernacki Marian   
czwartek, 13 lutego 2020 16:56

 
01.Nabożeństwo w Starym Testamencie Drukuj Email
Autor: Herbert M. Carson   
czwartek, 13 lutego 2020 00:00

Trwałe duchowe zasady świątynnego nabożeństwa są w dalszym ciągu podstawową strukturą nabożeństwa w chrześcijaństwie, ale w swojej prostocie, w swoim kongregacjonalnym charakterze i w swoim śmiałym przesłaniu niewiele ma ono coś wspólnego z ceremonializmem i kapłaństwem Starego Testamentu.

Tamta struktura ceremonii miała żywotne znaczenie w okresie przygotowania na przyjście Mesjasza.

Teraz jednak tego rodzaju struktura została usunięta po to, aby objawić świątynię Ducha Świętego.

Próbowanie zakładania jej na nowo jest nie tylko nierozsądne, ale w sposób wprost tragiczny zaciemnia pełnię i doskonałość dzieła Chrystusa.

Zapraszamy do lektury pierwszego rozdziału książki Herberta M. Carsona „Hallelujah! Christian Worship” pt."Nabożeństwo w Starym Testamencie".

 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 6 z 140